Humor en de aanslagen op 11 september Een van de manieren die mensen gebruiken om schokkende gebeurtenissen en rampen te verwerken, is het vertalen ervan in humor. Hoe erger of indrukwekkender de gebeurtenis, hoe omvangrijker dit verschijnsel. Ook Internet wordt hiervoor gebruikt. In de eerste twee maanden na de aanslagen op het WTC in New York ontving ik via e-mail enkele tientallen voorbeelden daarvan. Dit grote aantal biedt de mogelijkheid om in deze humor cultuuraspecten te herkennen van de vier hoofdculturen. Het medium Internet zelf heeft een culturele voorsortering in zich, daar mensen met een Relatiecultuur-dominantie er significant minder gebruik van maken. In de hieronder genoemde voorbeelden is een aantal kenmerken van de hoofdculturen van het ISE-model te herkennen: Ordecultuur-humor: Let op: het eerste plaatje kan door sommigen (vooral met Procedurecultuur-dominantie) als schokkend worden ervaren. Er een wedstrijd van maken:    Grotere foto    Grotere foto Op de man spelen vanuit de waarden acceptatie en erkenning:    Grotere foto    Spelen met bewijzen:    Grotere foto Procedurecultuur-humor: Spelen met conclusies of betekenissen verbonden aan waarnemingen:    Grotere foto Verplaatsen van bekende conclusies naar een andere context:    Grotere foto Contactcultuur-humor: Spelen met weten en niet weten: (Hierop is ook het thriller-effect in films gebaseerd)    Grotere foto Spelen met patronen (procedures) en met herhalingen:    Grotere foto Spelen met visuele fusies:    Grotere foto Vaak spelen hierbij ook contacten en toekomst een rol. Relatiecultuur-humor Spelen met plezier en gemak en het zien van mogelijkheden in een situatie:    Grotere foto Spelen met het cultuurverschijnsel dat je altijd zelf verantwoordelijk bent voor de situatie waarin je je bevindt:    Grotere foto Deze vorm van humor wordt in de Nederlandse cultuur in het algemeen niet gewaardeerd. Het wordt vaak als leedvermaak ervaren. N.B: Ook het eerste plaatje heeft kenmerken van Relatiecultuur-humor.